fbpx

Μπαχ, «Γαλλικές Σουίτες», Perahia

Είναι δύσκολο να πει κανείς ότι κάποιος ερμηνευτής προσεγγίζει την ψυχή της μουσικής του Μπαχ στο πιάνο – κι όμως για μένα αυτό κατορθώνει ο Perahia. Οι ερμηνείες του αγγίζουν την τελειότητα και δεν αναφέρομαι μόνο στον Μπαχ αλλά επίσης στους Μπετόβεν, Σούμπερτ, Λιστ. Ακόμα και οι ελάχιστες ήχογραφήσεις του σε έργα Ραχμάνινοφ είναι, για μένα,  μοναδικές. Μετά από 43 χρόνια, έχει αφήσει πίσω τη συνεργασία του με τη CBS και Sony και έχει υπογράψει το συμβόλαιό του με την Deutsche Grammophon.  Και η παρούσα ηχογράφηση αποτελεί την πρώτη του συνεργασία με τη θρυλική γερμανική δισκογραφική εταιρεία.

Στις 6 Γαλλικές Σουίτες του Μπαχ στο πιάνο, ο Perahia δίνει μια διάφανη, αέρινη ερμηνεία όπως μας έχει συνηθίσει άλλωστε μέχρι τώρα. Με εξωστρεφή, γρήγορα tempi στις Allemande, χωρίς ωστόσο να αγγίζει τα όρια της υπερβολής, στωικός και εσωστρεφής στις Sarabande. Στις Gigue η έμφαση δίνεται στο παιχνιδιάρικο ύφος.  Κι εκεί που η σύγχρονη τάση απαιτεί από τις ερμηνείες μπαρόκ να είναι ιστορικά «σωστές», συχνά καταλήγοντας να ακούγονται αποστειρωμένες, ο Perahia καταφέρνει τον συγκερασμό του ιστορικά ενημερωμένου με το διαχρονικό. Το άγγιγμα του δίνει την αίσθηση ότι κάθε νότα εκτελείται με χάρη και με μια αίσθηση κίνησης στον χώρο.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τη συγκεκριμένη ερμηνεία ξεχωριστή; Έχει να κάνει κατεξοχήν με το άγγιγμα του Perahia. Και με το γεγονός ότι έχει εντρυφήσει σε αυτά τα κομμάτια όσο λίγοι εν ζωή καλλιτέχνες. Μετά τον τραυματισμό και τις επιπλοκές στο χέρι του, ο ίδιος δήλωσε ότι βρήκε παρηγοριά μελετώντας τις παρτιτούρες του Μπαχ. Πράγματι, ακούγοντας τον Μπαχ ερμηνευμένο από τον Perahia είναι σαν να βιώνει κανείς την ανθρώπινη πλευρά του συνθέτη. Αυτό που κατόρθωσε, π.χ., με την ηχογράφησή του των Παραλλαγών Γκόλντμπεργκ είναι τόσο ξεχωριστό, που θα μείνει στην ιστορία των θρυλικών ηχογραφήσεων, μαζί με αυτές του Gould.

Και λίγα λόγια για την ηχογράφηση. Συχνά είχα την εντύπωση ότι στις ηχογραφήσεις της Sony ο Perahia ακουγόταν να ερμηνεύει τα κομμάτια με ένα «chopinesque» στυλ. Τελικά, όπως φαίνεται μεγάλο ρόλο έπαιζαν τα μικρόφωνα που πιθανώς ήταν πολύ κοντά τοποθετημένα στο πιάνο. Στην Deutsche Grammophon αυτό το «θέμα» δεν υπάρχει. Τι πιάνο φαίνεται να ακούγεται από το κέντρο της σκηνής και από κάποια απόσταση, αρκετή για τις νότες να ακούγονται ξεκάθαρα ακόμα και στις φούγκες.

Ένα μοναδικό διπλό CD λοιπόν, που δίκαια έχει λάβει διθυραμβικές κριτικές. Η μαγεία του Μπαχ όπως αρμόζει: λιτός και ταυτόχρονα εσωτερικός και εκφραστικός.

Follow

176ΥποστηρικτέςΚάντε Like
93ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
22ΑκόλουθοιΑκολουθήστε

Κατηγορία

1917, Sam Mendes

Κριτική ταινίας: 1917 / Σκηνοθέτης: Sam Mendes / Παραγωγή: 2019 Ευτυχώς κυκλοφορούν, έστω και σπάνια, και Χολιγουντιανές (συμ)παραγωγές...

Ταραντίνο, «Κάποτε στο… Χόλιγουντ»

Κριτική ταινίας: Κάποτε στο Χόλιγουντ / Σκηνοθέτης: Quentin Tarantino / Παραγωγή: 2019 Το ότι ο Ταραντίνο μπορεί να...

Παράσιτα, Bong Joon-Ho

Εν τέλει, μια όχι κακή ταινία, άριστη από τεχνικής άποψης, καθόλου βαρετή, αλλά αφελής στους συμβολισμός της, η οποία θα απογοητεύσει τους απαιτητικούς σινεφίλ που θέλουν να δουν ένα έργο με κάποια καλλιτεχνική αξία.

Τζόκερ, Todd Phillips

Κριτική ταινίας - Τζόκερ (Joker) / Σκηνοθεσία; Todd Phillips / Παραγωγή: 2019 Το Joker είναι μία βαθύτατα πολιτική...

«Η Μεταμόρφωση και άλλες ιστορίες», Κάφκα

Κριτική, βιβλίο / Τίτλος: Η Μεταμόρφωση και άλλες ιστορίες / Συγγραφέας: Φραντζ Κάφκα / Μετάφραση: Απόστολος Στραγαλινός / Εκδ. ΜίνωαςΡωτήστε...

Αφήστε σχόλιο (το όνομα, email, site σας θα αποθηκευθούν στον browser ώστε να σας είναι εύκαιρα αν χρησιμοποιήσετε τη φόρμα ξανά. Κοιτάξτε και την ειδοποίηση Akismet παρακάτω).

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: